Kısaca
Fincan düşüp kırılır ama kırıklar kendiliğinden birleşmez; bunun yönünü entropi belirler. Düzenli hâllerden düzensizliğe gidiş, zamanın tek yönlü hissini güçlendirir.
Zamanın niye geri akmadığını çocukken bile sezersiniz: dökülen süt kendiliğinden bardağa geri dönmez. Bu günlük sezginin arkasında, istatistiksel fizik yatar.
Entropi, kaba bir dille “mikro durumların sayısı” ile ilgilidir. Düzenden düzensizliğe giden hâllerin olasılığı çok daha yüksektir.
Bu yüzden tersine gidiş yasak değil, sadece inanılmaz derecede olasılık dışıdır. Atomlar tek tek izin verse bile, hepsinin aynı anda “düzene” koşması beklenmez.
Entropi fikri, termodinamikten kozmolojiye kadar uzanır. Zamanın oku, çoğu zaman enerji değil, olasılık tarafından çizilir.