Kısaca
Kağıt, basit görünür ama bilgi çağının kilididir. Çin’de üretim teknikleri uzun süre sır sayıldı; sır yayıldıkça idare, eğitim ve ticaretin hızı da çarpıcı biçimde değişti.
Bir uygarlığın gücü bazen kılıçtan çok kayıtla ilgilidir. Kağıt, düşünceyi hafifletip çoğaltan bir araç olduğu için devletin hafızasını büyütür: vergi, nüfus, emirler, hepsi daha kolay saklanır.
Kağıt üretimi; liflerin ayrıştırılması, hamurlaştırılması ve ince tabaka halinde kurutulması gibi aşamalara dayanır. Malzeme ucuzladıkça yazı da yayılır, çünkü yazmak “lüks” olmaktan çıkar.
Şaşırtıcı etki, kültürel zincirleme reaksiyondur. Kağıt yayılınca eğitim, bürokrasi ve ticari sözleşmeler hızlanır; daha çok metin, daha çok standart ve daha çok tartışma üretir.
Bu yüzden kağıt bir icat değil bir altyapıdır. Bir kez kuruldu mu, sonraki yüzyılların bilimini, edebiyatını ve yönetimini görünmez biçimde taşır.
