Kısaca
Mumyalama, “bir gecede” yapılan bir iş değildi: geleneksel süreç yaklaşık 70 gün sürerdi. Bu süre, hem kurutma kimyasına hem de ritüellerin adım adım düzenine dayanıyordu.
Antik Mısır’da ölüm, bir “son” değil düzenli bir geçişti. Bu geçişi garanti altına almak için bedenin korunması gerektiğine inanılırdı; işte mumyalama bu inancın en titiz uygulamasıydı.
Sürecin uzun sürmesinin temel nedeni, bedenin içindeki nemi güvenilir biçimde azaltmaktı. Tuz benzeri natronla yapılan kurutma, zaman ister; aksi halde çürüme hızla başlar.
70 gün, yalnızca teknik bir süre değildi; ritüeller de bu takvime göre sıralanırdı. Dualar, sargılar, maskeler ve defin hazırlıkları birbirine eklemlenerek bir “program” oluştururdu.
Bu, tarihte bilimin ve inancın nasıl iç içe geçebildiğine güzel bir örnektir. Kimyasal bir ihtiyaç, kültürel bir takvime dönüşerek yüzyıllar boyunca tekrarlanan bir standarda dönüştü.
