Kısaca
Göz teması, sandığımızdan daha “yüksek bant genişliği” bir iletişimdir. Bu yüzden bazıları uzun bakışı tehdit, bazıları yakınlık olarak okur. Aynı bakış, farklı hikâye anlatır.
Birinin gözlerine bakınca sanki konuşma hızlanır. Çünkü göz teması, duyguyu ve niyeti daha görünür kılar.
Beyin, gözleri sosyal bir kontrol paneli gibi izler: güven, öfke, ilgi, kaçınma… Hepsi küçük sinyallerle akar. Bu yoğunluk, bazı insanlar için yorucu olabilir.
İlginç detay: Kültür, göz temasının “dozunu” belirler. Bazı yerlerde saygı, bazı yerlerde meydan okuma olarak görülür.
Bu yüzden göz kaçırmak her zaman saygısızlık değildir. Bazen sadece, yakınlığın hacmini ayarlamaktır.
Bu bilgi seni nasıl hissettirdi?
Çoğunluk:
( tepki)
